Karo ucek-ucek mata sing ijih beleken, Panggih menyang kamar mandi. Raup sak cukupe, banjur andukan. Ora tau sikatan katone bocah iki.
“Mak, nyong mangkat kie..ndak telat maneh”, ujare karo nyaut apem.
“Tumben temen jam 6 wis mangkat siro?”, Mak’e Panggih takon marang anake nyambi nggoreng mendoan.
“Bos se mucu-mucu nek nyong mangkate telat”
“Sarapan sek po? Kie wis tak goreng ke mendoan, sega turahan kenduren mau bengi isih ana”
“Wis ora usah, wis tak langsung mangkat bae lah”
“Mamake wis reka-reka gawe lawuh, malah ngeblas, jan bocah!!!”
“Wis Mak, ora usah, nyong wis mangan apem nang meja”
Mak’e Panggih kaget, “Woo, kuwe apem arepe didol. Lha barang dagangan kuwe malah mbok pangan,bocah gendheng!!”
“Alah, anake mung njaluk siji wae ko..uthil temen si ya?”, Panggih mancal pit onthele karo camuk-camuk lambene mangan apem. “Mangkat Mak!!”
continue reading…